19 Ocak 2010 Salı

satırlarımda bulmacamda yani bendedir hala benim çocuğum.


malikhanede yaşayan şahmaran yada şah-mathan olsa idim bile malik olur muydum bir kimsenin hane-i odalarına..
buzluksu soğuk, pütür pütür yağlı boyadan evvelki duvarlarına sıva yapmak zormuş o hanelerde bütün betonlar üzerime yağdı kalbime kalbime..
anahtar teslim törenim var beden bomboş kalmışken senden sora anahtar yeni gelenlere altın olsa ne yazar her yer virane..
kir-alık evt kirler alık alık akıyor pervazlarımdan..
güldürsem mi kendimi gülmeye son çare gıdıklama zorlanmasına bir kala
boş dairenin eğlencesi kalmamış,bozuk sifon seslerinle gülmeye zorlanan çocuklar gibi
kabarmış parkeler arasında oto ehliyeti alamamış devasa yaşımın içinde kalmış patates püresi gibi ezilmiş
heveslerinin cezalı yerlere park edilesi hisleri.
halı içine süpürülsün yine kayınvalide adayları kontrol gününde memnun kalmasın diye.
zar tut şimdi oyunumuzda naZAR tuttuğumuz kadar
o tavla bu tavla senin koştur.tavlanırken avlanacaksın işte ben o zaman hayatının pencüse yada elit düşeş düşeslerini görücem
koltuğunun altına değil kafana tavlayı geçirdiği an tıpkı şimdiki gibi kafandan çıkmayan tavlayla beni an...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder