18 Ocak 2010 Pazartesi

Araba gidiyor bir ekşın var.

bu aralar anılarımı elaleme anlatmak maksatlı değil bazı garip anılar gözümün önünde olup hafızam da daha yeni kalsın diye kabataslak yazdırıyor kendini..

halamın dört çocuğu vardı misafirliğe gitmiştik o zamanlar 3 kardeş 4 kuzen üç dört tanede veli bir küçük golf arabaya mucize ile sığıvermiştik.yokuşta bir yerdi ziyaret edilecek ev.ailelerimiz içeri girmişlerdi bizde beş dakka diye dışarıda arabada kalmayı daha bi eğlenceli durum sanmıştık..ben içlerinde en küçüktüm..halamın oğulları biraz fazla haylazlardı o zamanlar.ben en küçüğüm yola fırlamayayım diye iki yanımıda annemler kitlemişti abimler içeri geçmişlerdi hala kızı hepimizden büyük direksiyon koltuğunda radyo değiştiriyordu kapısı açık bir bacağı dışarıda duruyordu...bütün arabayı kurcalıyorlardı halamın çocukları arka koltuktaki bana gülerek oyunlar yapıyorlardı vede hiç bilmediğim o vitesle oynuyorlardı ve birden o bayırdan araba kaymaya başladı halamın kızı hemen diğer bacağınıda atıp kurtulmuştu arabadan zeyd ve emrullah şaşkınlardı fakat biri kapıdan diğeride yarıya kadar açık camından atlamıştı arabada tek başıma hızla bir bayırdan aşşağıya elektrik direğine doğru kayıyordum sağdaki kapıya dayandım kilitli idi soldakine dayandım kilitli idi o anda arabanın koltuklarının gıcırtısı hala beynimde korkmuyordum yinede ön tarafa geçip sonunda bende kapıdan atlamıştım arabada son anda aynı filimlerdeki gibi gidip direğe toslamış göçmüştü..nitekim yuvarlanarak bir bagaj kapısına düştüm oradanda hemen kalkmak istedim kapı açılıp oradan araba geleceğini hayal ettim sanki kurtuldumda şimdiden burada tehlikedeymişim gibi.bir fbı polisi gibi bir adrenalin yaşamıştım..nitekim heyecanlıda değildim gayet sakin ardıma doğru yürüyordum bütün ailem yanıma koşuyordu kireç gibiydi hepsi kekeliyorlardı ben iyiyim dedikçe ağzıma su tıkıyorlardı.ağlaya ağlaya sarılıyorlardı nitekim..güvenliğim için kapıları kitlediniz ama herzamanda güvenlik böyle olmuyormuş demekki dedim..ve bende araba fobisi oluşturdu bu durum yıllar sora lise ikide servis arabamızda bu tür benzer bi olayla daha karşılaştım.arabada üç kişi idik en önde iki kardeş en arkada ben alınacak 4.öğrenciyi bekliyorduk bi sabah yokuşta serviscimizde beklerken sıkılıp biraz inip yürüyüp sigara içiyorduki yokuştan kaymaya başladık öndeki kızlar ciyak ciyak bağrışırken ben dalga geçebiliyordum servisciye seslenip uğğuurr abi biz gidiyoruz deyip el sallayıp gülerken adam telaşla koşup arabayı durdurmuştu..öndeki kızlar nefes nefese iki saat olayı anlatmaktan usanmamışlardı bana dönüp sen nası bu kadar rahatsın ya dediler biraz bu işlerde kıdemli idim diye anlatasım bile gelmedi..ama tabi bu etkende o anda korkmasamda daha sora arabalarda yalnız kalma fobimi arttırdı diyebilirim..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder